توسعه ماشین آلات CNC

ماشین آلات CNC سازگاری گسترده ای دارند. هنگامی که شی پردازش تغییر می کند، فقط دستورالعمل های برنامه ورودی باید تغییر کند. عملکرد پردازش بالاتر از ماشین ابزارهای اتوماتیک معمولی است و اشکال پیچیده را می توان با دقت پردازش کرد. بنابراین، برای پردازش دسته های کوچک و متوسط، تغییرات مکرر و نیازهای دقت بالا مناسب است. قطعات کار با اشکال پیچیده می توانند به نتایج اقتصادی خوبی دست یابند.
با توسعه فناوری CNC، انواع ماشین‌های ابزار با استفاده از سیستم‌های CNC روز به روز در حال افزایش است که از آن جمله می‌توان به ماشین‌های تراش، ماشین‌های فرز، ماشین‌های حفاری، ماشین‌های حفاری، آسیاب‌ها، ماشین‌آلات پردازش دنده و ماشین‌آلات EDM اشاره کرد. علاوه بر این، مراکز ماشینکاری، مراکز تراشکاری و غیره وجود دارد که می توانند به طور خودکار ابزارها را تغییر دهند و پردازش چند فرآیندی را در یک زمان انجام دهند.
در سال 1948، شرکت پارسونز آمریکا توسط نیروی هوایی ایالات متحده مأمور شد تا تجهیزات پردازشی برای الگوهای پروفیل تیغه پروانه هواپیما توسعه دهد. با توجه به اشکال پیچیده و متنوع قالب ها و الزامات دقت بالا، تطبیق تجهیزات پردازش عمومی دشوار است، بنابراین ایده ماشین ابزارهای کنترل شده توسط کامپیوتر مطرح شد. در سال 1949، با کمک آزمایشگاه تحقیقاتی مکانیزم سرو در موسسه فناوری ماساچوست، این شرکت تحقیقاتی را بر روی ماشین ابزارهای CNC آغاز کرد. در سال 1952، اولین دستگاه فرز سه مختصات CNC را که از یک دستگاه فرز عمودی بزرگ اصلاح شده بود، با موفقیت تولید کرد. به زودی تولید رسمی بلافاصله آغاز خواهد شد.
در آن زمان دستگاه های CNC از قطعات الکترونیکی لوله استفاده می کردند که حجیم و گران بودند. آنها فقط برای پردازش قطعات پیچیده در چند بخش با نیازهای خاص مانند صنعت هوانوردی استفاده می شدند. در سال 1959، قطعات ترانزیستور و بردهای مدار چاپی ساخته شد که به دستگاه های CNC اجازه ورود به بازار را داد. در نسل دوم، اندازه کاهش یافت و هزینه کاهش یافت. پس از سال 1960، ماشین‌های حفاری CNC کنترل نسبتاً ساده و مقرون‌به‌صرفه و ماشین‌های فرز CNC کنترل خطی به سرعت توسعه یافتند و باعث شد که ماشین‌ابزارهای CNC به تدریج در بخش‌های مختلف صنعت ماشین‌سازی رایج شوند. .
در سال 1965، نسل سوم دستگاه‌های CNC مدار مجتمع ظاهر شد که نه تنها از نظر اندازه کوچک و مصرف انرژی پایینی داشتند، بلکه از نظر قابلیت اطمینان و کاهش قیمت بیشتر، توسعه انواع و خروجی‌های ماشین ابزار CNC را ارتقا دادند. در اواخر دهه 1960، سیستم های کنترل عددی مستقیم (به اختصار DNC)، همچنین به عنوان سیستم های کنترل گروهی شناخته می شوند، که در آن یک کامپیوتر مستقیما چندین ماشین ابزار را کنترل می کند، و سیستم های کنترل عددی کامپیوتری (به اختصار CNC) که توسط کامپیوترهای کوچک کنترل می شوند، دستگاه های CNC را به ارمغان آوردند. وارد جریان اصلی شود. نسل چهارم با مینی کامپیوتری مشخص می شود.
در سال 1974، یک دستگاه کنترل عددی میکرو کامپیوتر (به اختصار MNC) با استفاده از یک ریزپردازنده و حافظه نیمه هادی با موفقیت توسعه یافت. این نسل پنجم سیستم کنترل عددی است. در مقایسه با نسل سوم، عملکرد دستگاه CNC نسل پنجم دو برابر شده است، در حالی که اندازه آن به 1/20 نسخه اصلی کاهش یافته است، قیمت آن 3/4 کاهش یافته است و قابلیت اطمینان نیز بسیار بهبود یافته است.
در اوایل دهه 1980، با توسعه نرم افزارهای کامپیوتری و فناوری سخت افزار، دستگاه های CNC که می توانند گفتگوی انسان و کامپیوتر و برنامه نویسی خودکار را انجام دهند، ظاهر شدند. دستگاه های CNC به طور فزاینده ای کوچک می شوند و می توانند مستقیماً روی ماشین ابزار نصب شوند. درجه اتوماسیون ماشین ابزار CNC بیشتر بهبود یافت. ، با عملکردهایی مانند نظارت خودکار بر شکستگی ابزار و تشخیص خودکار قطعات کار.
ماشین ابزار CNC عمدتا از دستگاه های CNC، مکانیزم های سروو و بدنه های اصلی ماشین ابزار تشکیل شده است. دستورالعمل های برنامه ورودی به دستگاه CNC بر روی حامل اطلاعات ثبت می شود و توسط دستگاه برنامه خوان دریافت می شود یا مستقیماً به صورت دستی توسط صفحه کلید دستگاه CNC وارد می شود.